بدقولی مکرر شرکت خودرو ساز در تحویل ماشین

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، سامانه یکپارچه فروش خودرو مطابق فرمان رئیس جمهور و دستور وزیر صمت برای رفع شفاف نبودن فرآیند فروش و عرضه خودرو راه اندازی شده و از طریق این سامانه فروش خودروهای خودروسازان شفاف خواهد شد. تمامی تولیدات خودروسازان در این سامانه قرار خواهد گرفت که از این طریق خودرو به دست مصرف کننده واقعی می‌رسد.

با این حال شهروند خبرنگاری از نابسامانی ‌در روند خرید خودرو و  بدقولی یکی از شرکت های خودرو ساز با وجود ثبت نام این مشتری در این سامانه و طی مراحل قانونی گلایه کرده است.

متن شهروند خبرنگار ما:

«مشتری محترم... با سلام، شرایط تبدیل اختیاری قرارداد شما به پژو ۲۰۷ پانوراما دستی فعال شده است. لطفا در صورت تمایل حداکثر تا تاریخ ۱۴۰۲/۰۹/۰۹ به نمایندگی محل ثبت نام مراجعه فرمائید.»

شرکت ایران خودرو بعد از دو ماه تاخیر در تحویل خودرو یکشنبه ۵ آذر این پیامک را برای ما فرستاد. اعتنایی نکردیم، چون ۲۰۷ نمی‌خواستیم. یکی دو هفته‌ای گذشت و دوباره شنبه ۱۸ آذر پیامک دیگری از سوی شرکت ایران خودرو آمد:

«مشتری محترم با سلام، شرایط تبدیل اختیاری قرارداد شما به دنا پلاس توربو شارژ اتوماتیک فعال شده است. لطفا در صورت تمایل حداکثر تا تاریخ ۱۴۰۲/۰۹/۲۱ به نمایندگی محل ثبت نام مراجعه فرمائید.»
دنا پلاس اتوماتیک هم نمی‌خواستیم، چون باید حدود ۱۰۰ میلیون تومان اضافه می‌دادیم و چنین پولی نداشتیم.

-، اما انگار شرکت ایران خودرو ول کن نیست و دوباره شنبه ۲۵ آذر عین همان پیامک قبلی را فرستاده بود:
«مشتری محترم با سلام، شرایط تبدیل اختیاری قرارداد شما به دنا پلاس توربو شارژ اتوماتیک فعال شده است. لطفا در صورت تمایل حداکثر تا تاریخ ۱۴۰۲/۰۹/۳۰ به نمایندگی محل ثبت نام مراجعه فرمائید.»

 اردیبهشت امسال بعد از ۶ بار شرکت ناموفق در طرح‌های فروش خودرو در طرح یکپارچه خودرو ثبت نام کردیم. بعد از عبور از هفت خان ثبت نام و قرعه کشی و انتخاب نوع خودرو و غیره، بالاخره اسم مان درآمد و طبق اعلام شرکت ایران خودرو قرار بود «تابستان ۱۴۰۲» دنا پلاس به ما بدهند.
اواخر تیر قسط اولش را که ۱۸۵ میلون تومان بود، واریز کردیم. قسط دوم را هم که ۳۰۰ میلیون تومان بود، اوایل مرداد به حساب شرکت ریختیم. این ۵۰۰ میلیون تومان را با چه سختی و با جمع آوری همه پس انداز خانواده و قرض تهیه کردیم. بعد از واریز مبلغ کامل، مسئول نمایندگی گفت: حدود ۴۵ روز بعد از تکمیل وجه، ماشین را تحویل می‌دهند. ۴۵ روز بعد می‌شد تقریبا هفته اول شهریور. اکنون اواخر آذر است و سه ماه نیز از تابستان گذشته و از خودرو خبری نیست که نیست. چند بار که به نمایندگی زنگ زدیم، گفتند: «دست ما نیست هر وقت شرکت، ماشین را بدهد ما هم تحویل شما می‌دهیم.»

 به هر حال فعلا بیشتر از آن که منتظر تحویل خودرو باشیم منتظر پیامک‌های شرکت ایران خودرو هستیم. ظاهرا این شرکت به جای عمل به تعهدات خود برای تحویل خودرو، پیامک به مشتریهایش تحویل می‌دهد. تا ببینیم این بار چه چیزی را پیشنهاد می‌دهد. اگر قرار بود مشتری نوع و رنگ و مدل خودروی خود را عوض کند پس آن همه معطلی و اضطراب و گاه شب بیداری (به خاطر اختلال در سامانه و کُندی اینترنت) به خاطر ثبت نام و قرعه کشی برای چیست؟ هر کدام از آن مراحل به یک شو شبیه است یک شو واقعی. این که شما برای خرید یک خودرو که عادی‌ترین و راحت‌ترین کارهاست باید با چه سختی و زحمت ثبت نام کنی، با چه دلهره و اضطرابی منتظر نتایج قرعه کشی بمانی، باز با چه سختی نوع خودرو را انتخاب کنی که تمام نشود، با چه سختی و زحمت وام بگیری یا قرض کنی تا در فرصت کوتاه تعیین شده کل پول خودرو را واریز کنی. آیا همه این‌ها یک شو مضحک و مسخره نیست؟

اشتباه نشود اینجا بحث شخصی نیست، چون اولا به خاطر شفاف نبودن عملکرد خودروساز‌ها معلوم نیست چه تعداد از افرادی که ثبت نام کردند همین بازی بر سرشان آمده است، اگر همه آن‌ها نباشد؛ و دوم این که بحث اصلی درباره نحوه عملکرد شرکت‌های خودروسازی و نحوه رفتارشان با مردم است که به خاطر انحصاری بودن هر بلایی را بر سر مردم می‌آورند. نه اصول حرفه‌ای را رعایت می‌کنند، نه به قانون تن عمل می‌کنند، نه خودشان پاسخگو هستند و نه کسی هست که چیزی به آن‌ها بگوید.

 آن‌هایی که در طرح‌های خودرو ساز‌ها شرکت کردند خوب می‌دانند که من چه می‌گویم، چون خودشان این مصائب را چشیدند و کشیدند. خرید خودرو به این شیوه چقدر مضحک است و البته همه این‌ها ظلم در حق مردم است. آیا فروش یک خودرو با قیمت بیشتر از قیمت واقعی ظلم در حق مردم نیست؟ آیا فروختن خودرویی با کیفیت پایین به مردم، ظلم نیست؟ آیا این همه اذیت و آزار مردم برای خرید یک خودرو ظلم نیست؟ آیا دریافت کامل پول خودرو چند ماه جلوتر ظلم نیست؟ آیا تاخیر در تحویل خودرو و خلف وعده‌ای که خودشان اعلام کردند، ظلم نیست؟ آیا تغییر خودسرانه نوع خودرویی که مشتری تقاضا کرده است، ظلم در حق مردم نیست؟
مگر همه این‌ها حق الناس نیست؟ و مگر تضییع حقوق مردم، ظلم نیست؟ اگر این‌ها ظلم نیست پس ظلم چیست؟ اگر این‌ها ظلم نیست پس ظلم چه شکلی است؟ ظلم همین نحوه برخورد و رفتار خودرو سازان با مردم است. همه این‌ها نه تنها ظلم است بلکه ظلم‌های مضاعف است. مردم یک بار و دو بار و سه بار تحمل می‌کنند و چیزی نمی‌گویند، اما بالاخره تحمل مردم هم اندازه‌ای دارد. با چنین ظلم‌های آشکاری چگونه انتظار داریم که صدای مردم درنیاید؟ اگر خودروسازان از کسی و چیزی نمی‌ترسند آیا از آه مظلوم و نفرین مردم نیز نمی‌ترسند؟ ریشه این تخلفات، اجحاف‌ها و ظلم‌ها در انحصاری و دولتی بودن خودروسازان است و تا وقتی که این شرکت‌ها انحصاری و دولتی باشند همه این تخلفات و ظلم‌ها نیز ادامه خواهد داشت.