نماز ظهر عاشورا تلاشی برای احیای دین و ارزش‌های الهی

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، پژوهشگر تاریخ تشیع با اشاره به اقامه نماز ظهر عاشورا توسط امام حسین علیه السلام گفت: واقعه عاشورا سرشار از صحنه‌هایی است که هر یک می‌تواند به تنهایی درسی برای زندگی فردی و اجتماعی مسلمانان باشد. در میان این رخدادها، اقامه نماز ظهر عاشورا جایگاه ویژه‌ای دارد.

کبیری پور افزود:  در روز دهم محرم، هنگامی که نبرد میان سپاه حق و باطل به اوج خود رسیده بود و یاران امام حسین (ع) یکی پس از دیگری به شهادت می‌رسیدند، ابوثمامه صائدی وقت نماز را به امام یادآوری کرد. این یادآوری در شرایطی صورت گرفت که میدان کربلا در التهاب جنگ فرو رفته بود و هر لحظه بر شدت حملات دشمن افزوده می‌شد. با این حال، امام حسین (ع) نه تنها نماز را به تأخیر نینداخت، بلکه با قدردانی از این تذکر، برای ابوثمامه دعا کرد و نماز جماعت را برپا داشت.

پژوهشگر تاریخ تشیع افزود: این رخداد، یکی از روشن‌ترین جلوه‌های فرهنگ عاشورایی را به نمایش می‌گذارد. در مکتب امام حسین (ع)، عبادت و مسئولیت اجتماعی از یکدیگر جدا نیستند. همان امامی که در برابر حکومت ستمگر زمان خود ایستاده است، در اوج نبرد نیز پیوند با خدا را در رأس همه امور قرار می‌دهد. از این رو، نماز ظهر عاشورا تنها یک عبادت فردی نبود، بلکه بیانی عملی از هدف قیام حسینی به شمار می‌رفت.

وی تصریح کرد: در هنگام اقامه نماز، دشمن باران تیر را به سوی امام و یارانش روانه کرد. در چنین شرایطی، جمعی از اصحاب وظیفه حفاظت از نمازگزاران را بر عهده گرفتند تا نماز امام نیمه‌تمام نماند. در میان آنان، نام سعید بن عبدالله حنفی بیش از دیگران در تاریخ ماندگار شده است. او در برابر امام ایستاد و بدن خود را سپر تیر‌های دشمن ساخت. تیر‌ها یکی پس از دیگری بر پیکر او فرود می‌آمد، اما او تا پایان نماز در جای خود استوار ماند.

کبیری پور گفت: اوج عظمت این فداکاری را باید در لحظات پایانی زندگی سعید بن عبدالله جست‌و‌جو کرد. او پس از پایان نماز و در حالی که بر اثر جراحات فراوان بر زمین افتاده بود، از امام حسین (ع) پرسید که آیا به عهد و وظیفه خود وفا کرده است یا نه. این پرسش نشان می‌دهد که دغدغه یاران عاشورا نه حفظ جان، بلکه انجام تکلیف و جلب رضایت خداوند بود. آنان ارزش انسان را در میزان وفاداری او به حقیقت می‌دیدند.

وی یادآور شد: نماز ظهر عاشورا پیامی فراتر از یک واقعه تاریخی دارد. این نماز به همه نسل‌ها می‌آموزد که هیچ شرایطی نباید انسان را از یاد خدا و انجام وظیفه باز دارد. همچنین فداکاری محافظان نماز نشان می‌دهد که حفظ ارزش‌های الهی همواره نیازمند ایثار و ازخودگذشتگی است. آنان تنها از شخص امام محافظت نمی‌کردند، بلکه از حقیقتی پاسداری می‌نمودند که امام حسین (ع) پرچمدار آن بود.

استاد حوزه علمیه خواهران گفت: امروز نیز با فرارسیدن ظهر عاشورا، یاد آن مردان بزرگ زنده می‌شود؛ مردانی که برای اقامه یک فریضه الهی از جان خود گذشتند. آنان با رفتار خود نشان دادند که در فرهنگ عاشورا، نماز تنها یک عبادت نیست، بلکه نماد بندگی، وفاداری و ایستادگی در راه حق است.