پخش زنده
امروز: -
سمیه جمالی، پژوهشگر و نویسنده گفت: نویسندگان ایرانی در بزنگاههای تاریخی تلاش کردهاند با روایت رنجها و امیدها، پیام آزادگی و وطندوستی مردم را ثبت کنند؛ روایتهایی که در آنها زندگی جریان دارد و مخاطب میتواند خود را در آینه آنها ببیند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صداوسیما، سمیه جمالی، پژوهشگر، نویسنده و دبیر مجموعه روایت «باوطن» گفت: هدف ما این بود که به سهم خود پیام آزادگی، بزرگزادگی و وطندوستی مردم را منتقل کنیم. در بسیاری از این آثار زندگی در جریان است و مخاطب هنگام خواندن کتاب، خود را در آینه روایتها میبیند.
وی افزود: در این جنگ بیش از آنچه در جنگ دوازدهروزه مطرح بود، مسئله «خانه بودن وطن» برای ما روشن شد. کسانی که از ترامپ برای جنگ و به خیال خودشان نجات دعوت کردند، درک نکردند که وطن بهمثابه خانه است. چه کسی برای حل مشکلاتش خانه خود را به دیگری میسپارد و منتظر میماند تا او آن را درست کند و بعد در آن زندگی کند؟
خانم جمالی گفت: خانه محل تبادل افکار و حضور سلیقههای مختلف است. ممکن است در یک خانواده دو فرزند با یک پدر و مادر و یک تربیت بزرگ شوند، اما دیدگاهها و سلیقههای کاملاً متفاوتی داشته باشند؛ با این حال با یکدیگر مدارا میکنند، گفتوگو دارند و در برابر بیگانه از خانه دفاع میکنند.
وی افزود: این مفاهیم شاید در ظاهر ساده به نظر برسند، اما برای درک درست آنها باید بسیار دربارهشان صحبت کرد و نوشت تا در عمل به این نقطه برسیم. ایران کشوری بزرگ با تنوع قومیتی، مذهبی و نگرشهای سیاسی است و اگر باور «خانه بودن کشور» برای ملت به یک باور واقعی تبدیل شود، مردم همانطور که همیشه نشان دادهاند در برابر هیچ زورگویی سر خم نخواهند کرد.
این نویسنده گفت: نگاه ایرانی به رنج و جنگ شاید با نگاه بسیاری از ملتها متفاوت باشد. هموطنان ما با رنج و اندوه ققنوسوار روبهرو میشوند و از دل سختی و مصیبت امید میآفرینند. مخاطب وقتی خواندن یک متن را آغاز میکند ابتدا رنج را میبیند، اما نویسنده ایرانی نیز بهعنوان انسانی رنجدیده از دل روایتش امید و زندگی خلق میکند.
خانم جمالی در پایان گفت: خشونت از سوی ایران آغاز نشده است. انسان ایرانی مورد تهاجم قرار گرفته و در شرایط سخت قرار گرفته است، اما از خود دفاع میکند؛ دفاعی جانانه بهعنوان مقتدرِ مظلوم.